Dualis

Η αρχιτεκτονική σύνθεση των δύο κατοικιών προκύπτει από τη συνάντηση της ιδιαίτερης γεωμετρίας του μακρόστενου οικοπέδου με την επιθυμία για μια απρόσκοπτη σχέση με τη θάλασσα. Το μήκος, σε συνδυασμό με την κατάληξή στην ακτογραμμή, καθορίζει τη γραμμική ανάπτυξη των όγκων και τον προσανατολισμό τους προς το θαλάσσιο τοπίο, διαμορφώνοντας δύο κατοικίες που αναπτύσσονται παράλληλα, σε άμεσο διάλογο μεταξύ τους και με το φυσικό περιβάλλον.

Οι δύο κατοικίες οργανώνονται καθ’ ύψος, ενώ η μεταξύ τους μετατόπιση και η σταδιακή υποχώρηση του ενός όγκου σε σχέση με τον άλλο διαμορφώνουν μια σύνθεση με διακριτές χωρικές ταυτότητες. Η εναλλαγή πλήρους και κενού, η διαμόρφωση ημιυπαίθριων χώρων και η ελεγχόμενη οπτική επαφή μεταξύ των όγκων εξασφαλίζουν την ιδιωτικότητα, χωρίς να αναιρούν τη συνθετική τους ενότητα.

Στο εσωτερικό, τα δύο αίθρια κάθε κατοικίας εισάγουν φυσικό φως. Η παρουσία τους ενισχύει τη διαπερότητα και τη σύνδεση της κατοίκησης με το φυσικό στοιχείο, ενώ παράλληλα επιτρέπει στο φως να μεταβάλλει την ατμόσφαιρα των χώρων κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Δύο διακριτές διαδρομές, που ξεκινούν εκατέρωθεν της πισίνας και συγκλίνουν χαμηλότερα στον κήπο, ακολουθούν την υψομετρική διαμόρφωση του εδάφους και συνδέουν σταδιακά τις κατοικίες με την παραλία και τον δημόσιο χώρο. Η υψομετρική διαφορά μετατρέπεται έτσι σε στοιχείο χωρικής εμπειρίας, οργανώνοντας τη μετάβαση από την ιδιωτική κατοίκηση προς το φυσικό τοπίο.

Το έργο συγκροτεί μια αρχιτεκτονική συνθήκη παράλληλης κατοίκησης, όπου η εγγύτητα δεν συνεπάγεται κοινή ζωή και η αυτονομία δεν προϋποθέτει απομόνωση. Οι δύο κατοικίες συνυπάρχουν μέσα από τη μορφή, τον υπαίθριο χώρο και τον κοινό προσανατολισμό τους προς τον ορίζοντα, διατηρώντας τον δικό τους ρυθμό και την ανεξάρτητη καθημερινότητά τους.